Bianca schrijft

Bianca schrijft

De wereld in mezelf

Lezen is mijn hobby, schrijven een passie, een manier van leven.

Schrijvend geef ik dingen een plaats, dat doe ik al mijn leven lang.

Kleine en grote zorgjes, mooie en ontroerende momenten maar ook boosheid en frustratie in mezelf, geef ik een plaats buiten mezelf, door letters op papier.

Omdat het gaat over mijn gezin, mijn familie en vrienden, maar ook over alledaagse dingen, over sport, en actua enz., heb ik de pretentie te geloven dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen boeien.... Of niet?

Zij

Clini-clownsPosted by Bianca Wed, March 15, 2017 09:02:51

Ze kijkt een beetje bedenkelijk, is niet direct overtuigd door de vreemde verschijning. Als de, in haar ogen, rare snuiters ook nog dichterbij komen, trekt ze grote ogen.

Ik lees een beetje angst, maar ook een heleboel nieuwsgierigheid in haar kinderlijk bruine kijkers.

Ze houdt zich stil, en houdt haar lach nog verborgen. Ze is nog lang niet overtuigd, of te overtuigen.

De vreemde figuren halen alles uit de kast voor een lach. Ze zingen en dansen, zwieren met doekjes en trekken gekke gezichten.

Het duurt even, maar dan…

… pretlichtjes verblinden en smelten de angst in haar ogen. Bij een zachte aai van het doekje over haar wang verschijnt een glimlach op haar snoetje en hoor ik een diepe zucht.

Daarmee zijn alle twijfels door deze kleine meid naar buiten geblazen en is ze er helemaal klaar voor.

Ik hou mijn adem in en durf nauwelijks nog bewegen. Ik wil even opgaan in de lucht en onzichtbaar en geruisloos genieten van dit moment. Een moment dat door niets of niemand gestoord mag worden, omdat het de magie zou doorbreken.

Mijn ogen en oren, en ook mijn mond, wijd open genietend van hier en nu.

Ogen blinken en haar glimlach is breed. Ook zij geniet intens. Ze lacht nu hardop en beweegt haar armen heen en weer.

Met haar hele lijfje doet ze mee. Ze is overtuigd en ze overtuigt en verwarmt alles en iedereen in de ruimte.

Ze overtuigt mij van de schoonheid van dit gebeuren en de schoonheid van de mensen die dit mogelijk maken.

Het geduld waarmee deze mensen tewerk gaan, het gevoel dat ze hebben om aan te voelen, de precisie waarmee ze kijken, de zachtheid waarmee ze handelen.. Ik neem mijn hoedje af.

En mijn kleine meid geeft zoveel warmte dat ik smelt bij dit gebeuren.

De hemel…en daar voorbij…

Dankjewel clini-clowns,

Dankjewel lieve kleine meid!



  • Comments(1)//www.biancakeijzer.be/#post335

Magisch momentje

Clini-clownsPosted by Bianca Thu, June 18, 2015 12:59:10

Als er twee mensen een groep met kinderen binnenwandelen dan is het even afwachten wat er gaat gebeuren, dan is het een wederzijds aftasten van hoe iedereen zich die dag voelt.

Onze kinderen gaan het namelijk niet met woorden vertellen, maar ze kunnen perfect laten voelen wat ze precies vinden van die twee, ietwat vreemde figuren, met rode neus en kleurrijke kleding, die plots in de deuropening verschijnen.

De twee mensen die langzaam binnenkomen, kijken eerst wat rond, steken dan duidelijk hun voelsprietjes in de lucht, voelen aan, snuiven de sfeer en schatten in. En dan begint, wat ik wederom een magisch mooi moment vind, en waar ik telkens opnieuw, zo enorm van geniet:

Ze zingen...hemels mooi en raken alvast mijn gevoelige snaren, maar lukt dat ook bij onze kinderen?

Ik kijk en zie, oortjes die gespitst worden, ogen die net dat ietsje verder open gaan, en die proberen om even te focussen op waar dat mooie geluid precies vandaan komt. Het stereotiepe schudden met een hoofd valt stil, het luide zuchten verstomt... Dit is zo mooi! En terwijl de hemelse stemmen ons verder betoveren, komen zachte doekjes, en warme handen voorbij...

Onze kinderen lijken in hogere sferen en ik geniet zo enorm van dit moment dat ik wel zou kunnen roepen en luidop juichen, maar ik hou me heel stil want dit is ontroerend prachtig!!!

Dankuwel lieve Lizzy en Fraiseke en graag tot weer heel gauw in Kontiki.







  • Comments(2)//www.biancakeijzer.be/#post224
Next »