Bianca schrijft

Bianca schrijft

De wereld in mezelf

Lezen is mijn hobby, schrijven een passie, een manier van leven.

Schrijvend geef ik dingen een plaats, dat doe ik al mijn leven lang.

Kleine en grote zorgjes, mooie en ontroerende momenten maar ook boosheid en frustratie in mezelf, geef ik een plaats buiten mezelf, door letters op papier.

Omdat het gaat over mijn gezin, mijn familie en vrienden, maar ook over alledaagse dingen, over sport, en actua enz., heb ik de pretentie te geloven dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen boeien.... Of niet?

Spelati

SchrijfselsPosted by Bianca Fri, May 01, 2015 11:06:35

Niet zo lang geleden

T is niet zo lang geleden, maar het lijkt inderdaad alweer een ver verleden, …

dat onze eigen gemeente de deur voor ons, en onze oudste zoon, dicht deed. Een deksel op de neus, een knal tegen ons hoofd: “Nee, beste ouders, aan onze circuslessen mag niet meer deelgenomen worden na het zesde leerjaar.” Punt en volgende lijn.

Even zagen we sterretjes en een heel verdrietige zoon, die in de circuslessen een hobby had gevonden die hij met hart en ziel beoefende. Het was voor ons, als ouders, heerlijk om te zien hoe hij zich vastbeet in bepaalde dingen en er vol voor ging, dagen en dagen oefenen om dan trots en fier te laten zien wat hij al kon.

Zo’n verdriet doet een ouderhart dan veel pijn, maar we zagen dat hij niet de enige was met dat verdriet. Er waren nog kinderen die de “pech” hadden de lagere school helemaal te hebben doorlopen en voor wie de circusdeur dus dicht ging. En zoals vaak brengt verdriet mensen samen. Zo ook nu.

4 Ouderkoppels besloten 5 jaar geleden het heft in eigen handen te nemen en een nieuw circusateljee op te richten.

Dat dat veel bloed, zweet en tranen heeft gekost en de 4 bestuursleden heel veel tijd en energie, behoeft geen verdere uitleg.

Ze zijn er steeds vol voor gegaan, hebben gejongleerd met duizend ideeën, gegoocheld met mogelijkheden, gebalanceerd op grenzen, gespeeld met vuur, gepokerd misschien zelfs, maar zie wat ze ermee gewonnen hebben: Een prachtig circusateljee!

Een bende kinderen,van ALLE leeftijdscategorieën, die elke zaterdag, het beste van zichzelf geven, en die vooral: intens genieten van het circussen. Die op zoek gaan naar hun eigen talenten binnen dit grote gegeven, en zich daar verder op toespitsen.

Met wie we elk jaar op circuskamp gaan en ons een kleine week weer “jeugdleider” voelen, waarin we, samen met de kinderen genieten van mooie dingen.

En vandaag is het de grote dag. De jaarlijkse “Spelati-hoogdag”. Vandaag is het tijd voor de slotshow.

Naar jaarlijkse gewoonte sluiten we het jaar af met een show. Een toonmoment waarop de kinderen aan ouders, vrienden en familie, kunnen laten zien wat ze het voorbije jaar hebben geleerd. En ik weet nu al dat ik, als ouder, mijn zakdoekje ga nodig hebben.

Elk jaar opnieuw krijg ik rillingen als ik al die kinderen samen zie. Als ik, ieder van hen, in rode Spelati-vest, en met een stralende lach, zie genieten van dit hele gebeuren. Dan ben ik zo trots op mijn ventje en onze vrienden, die er steeds, tegen veel beterweters in , in zijn blijven geloven, tanden erin en gaan.

En dan ben ik vooral apetrots op mijn 4 favoriete circusartiesten die mijn hartje bewonen.

"Komaan lieve schatten, go for it!! En vooral: Geniet ervan!!"

Mama





  • Comments(0)//www.biancakeijzer.be/#post214