Bianca schrijft

Bianca schrijft

De wereld in mezelf

Lezen is mijn hobby, schrijven een passie, een manier van leven.

Schrijvend geef ik dingen een plaats, dat doe ik al mijn leven lang.

Kleine en grote zorgjes, mooie en ontroerende momenten maar ook boosheid en frustratie in mezelf, geef ik een plaats buiten mezelf, door letters op papier.

Omdat het gaat over mijn gezin, mijn familie en vrienden, maar ook over alledaagse dingen, over sport, en actua enz., heb ik de pretentie te geloven dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen boeien.... Of niet?

Mama's werk

SchrijfselsPosted by Bianca Tue, June 09, 2015 08:56:27

Heel vaak en meestal ben ik ongelooflijk trots en fier op elk van mijn klavertje vier. Af en toe mag ik daar, naar mijn gevoel, ook eens kei-hard mee “stoefen”...

Lien moest voor school een onderwerp kiezen voor haar spreekbeurt. Geen gemakkelijke keuze en er gingen een aantal dagen overheen tot Lien besloot dat ze misschien wel het juiste onderwerp had gevonden. Ze koos: “mijn mama haar werk”.

Het is iets dat haar al lange tijd boeit. Ze vraagt regelmatig hoe het met “de kindjes op het werk “ gaat, vraagt de namen en onthoudt wat ik vertel. Als ik bijvoorbeeld zeg dat één van de kinderen wat ziek was zal Lien steevast de volgende dagen vragen hoe het nu met dat kindje gaat. Dus vond ik de keuze voor dit onderwerp een goed idee.

We vonden het belangrijk dat ze dan ook eens live zou ervaren waarover ze sprak dus kwam ze een woensdagnamiddag mee met mij. Het was een boeiende namiddag en vooral een fijne, vrolijke en mooie dag. Lien sloot de kinderen in haar hart en zo gebeurde dat ook omgekeerd. De interactie tussen haar en de kinderen was mooi en hartverwarmend. Het doet een mens iets om zijn eigen kind zo te zien opgaan in het contact met de kinderen die ook een belangrijke plaats in mijn leven hebben. Plots zijn werk en privé niet meer gescheiden maar lopen ze door elkaar heen. En dat was deze middag zo enorm mooi om te ervaren.

Haar spreekbeurt op school ging goed. We hadden samen foto’s gemaakt en Lien vertelde, na een korte inleiding, over hoe een dagje in Smak eruit ziet, aan de hand van haar foto’s.

De meester zei achteraf: “Hier heb ik niets meer aan toe te voegen Lien, dit is zoals een spreekbeurt moet zijn.” Lien glunderde toen ze de woorden van de meester tegen ons herhaalde, en terecht. Zo trots op mijn meisje.

Haar eindvraag aan haar klasgenoten was: “Wie denkt er nu anders over deze kinderen?”.....

Alle vingertjes gingen in de lucht....

Blij dat ik dat moment niet heb meegemaakt, ik voel de krop in mijn keel nu al en had het vast niet droog gehouden.

‘S avonds ontving ik een berichtje van een vriendin wiens zoon bij Lien in de klas zit: “Onze N. wil ook bij jullie komen werken. Lien haar spreekbeurt heeft veel indruk op hem gemaakt.”

Ik heb geantwoord dat hij meer dan welkom is bij ons!

Net als Lien, die na haar bezoek in onze groep mij een dikke knuffel gaf en zei: “Mama, ik wil nu heel snel groot worden zodat ik ook in Kontiki kan komen werken!”

Mijn kleine grote meid!!



  • Comments(0)//www.biancakeijzer.be/#post221