Bianca schrijft

Bianca schrijft

De wereld in mezelf

Lezen is mijn hobby, schrijven een passie, een manier van leven.

Schrijvend geef ik dingen een plaats, dat doe ik al mijn leven lang.

Kleine en grote zorgjes, mooie en ontroerende momenten maar ook boosheid en frustratie in mezelf, geef ik een plaats buiten mezelf, door letters op papier.

Omdat het gaat over mijn gezin, mijn familie en vrienden, maar ook over alledaagse dingen, over sport, en actua enz., heb ik de pretentie te geloven dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen boeien.... Of niet?

20 juli 2015

Zomer 2015Posted by Bianca Tue, July 21, 2015 10:28:09

Peter Sagan, wat een mens!

Dat hij de koers mee kleurt is duidelijk en zullen weinigen ontkennen. Dan heb ik het niet in de eerste plaats over zijn kleurrijke wieleroutfit of de groene trui die zijn schouders siert, of over de speelse krullen, de wilde haren die vanonder zijn helm een kleine kwajongen verbergen.

Hij is dezer dagen de kunstenaar die van de Tour van dit jaar een prachtig schilderij maakt. En met momenten voel ik hem als een peperdure wagen die gevaarlijk door de bochten scheurt en daar enorm van geniet. Kijken en bekeken worden, haren in de wind en gaan, beetje blind voor de gevaren maar ogen open voor het leven om hem heen. En in het bezit van een goede katalysator.

Een man die een oververhitte sfeer weet af te koelen, die de gespannen momenten een beetje kan ontladen en de aangename spanning doet toenemen. Kortom, hij zorgt voor sfeer en spektakel en laat iedereen voelen en horen dat het leven mooi is en dat je moet kunnen lachen en genieten. Ik geniet van hem.

Het valt mij al een hele Tour op hoe lief en respectvol de renners naar elkaar toe zijn. Over de grenzen van landen en ploegen heen. Er wordt met complimenten naar elkaar toe gereden en er is begrip, respect en bewondering voor ieders prestatie. De houding van de renners staat dan ook in schril contrast met wat een enkeling langs de kant van de weg af en toe laat zien en horen.

Met een banger hart keek ik vandaag naar de rit van de dag, en daar waar heel veel mensen samen stonden hield ik mijn adem even in. Het leek, al beken ik dat dit waarschijnlijk vooral mijn gekleurd gevoel is, dat ook Froome alerter op zijn fiets zat. Hij leek wat zenuwachtiger, niet op zijn gemak op die stukken. Hij zocht mederenners op en bleef dicht bij hen in de buurt, keek schichtig om zich heen en ik verdenk hem van zweethandjes, krampachtig om zijn stuur geklemd. Maar zoals ik al zei, is dit puur mijn aanvoelen, en interpretatie. De houding van Froome op zijn fiets kan op zeer veel manieren geïnterpreteerd worden, maar ‘ontspannen’ en ‘relaxed’ zullen over het algemeen weinig als woord gekozen worden. Zou hij in de komende dagen nog alleen naar boven rijden? Of zal hij steeds versterking en mankracht meenemen? Ik weet het niet. Misschien moeten geel en groen het samen doen?

De beelden van het onderonsje van Froome en Sagan gingen gisteren de wereld rond. Heerlijk moment, ik neem het mee en het werkt even goed als de ‘blij-pilletjes’ die ik soms van mijn dochter krijg. En tegelijkertijd was het een geladen moment, een gebeuren van weinig woorden en kort maar met zoveel symboliek en een krachtige boodschap erin.

“Omdat ik hem wil zien lachen” sprak Sagan later, en dat deed ie ook. Vanbinnen en vanbuiten.

Sagan wil laten voelen dat koers meer is dan het strijden, het afzien en de eeuwige concurrentie. Dat er plaats is en moet zijn voor een lach, een grap en genieten. Je ziet en voelt dat het velen goed doet, niet in de laatste plaats Froome zelf. Ik vond het een prachtig moment, heb het al vaak herbekeken op tv en in mijn hoofd. Het raakt me in al zijn heerlijkheid, spontaniteit en oprechtheid.

Net als de tweet die Thomas De Gendt eerder deze dag de wereld in stuurde. “Ik denk dat ik deze middag eens ga fietsen.” Het vloog naar velen maar iedereen hoorde het anders zingen. Het bewijst de sfeer die soms gezocht en gevonden wordt maar die niet altijd juist is. “Gewoon humor mensen. Na 2 weken Tour De France komt dat al eens naar boven. Humor, zonder verdere bedoelingen.”

Heerlijk toch! Genieten.

En voor de komende dagen is er bij mij een beetje dat ‘Greg Van Avermaet-gevoel’ . De sympathie en het ‘Grote Gunnen’ van een ritwinst voor de artiest van de Ronde Van Frankrijk 2015. Hij maakt er immers een prachtige film van en ik wens hem dan ook zijn Oscar.

Yes you can Sagan!!







  • Comments(0)//www.biancakeijzer.be/#post241