Bianca schrijft

Bianca schrijft

De wereld in mezelf

Lezen is mijn hobby, schrijven een passie, een manier van leven.

Schrijvend geef ik dingen een plaats, dat doe ik al mijn leven lang.

Kleine en grote zorgjes, mooie en ontroerende momenten maar ook boosheid en frustratie in mezelf, geef ik een plaats buiten mezelf, door letters op papier.

Omdat het gaat over mijn gezin, mijn familie en vrienden, maar ook over alledaagse dingen, over sport, en actua enz., heb ik de pretentie te geloven dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen boeien.... Of niet?

Jackobond in Kapelse Kerk

SchrijfselsPosted by Bianca Fri, July 01, 2016 10:07:00

In het kader van de omkadering zou ik kunnen schrijven over de maagdelijk witte kleren die Jackobond droeg, over haar mooie engelenstem, of over de vleugeltjes die ze mij “aanzong” om zo op een wolkje te gaan zitten en te genieten van dit hemelse gebeuren.

Maar ik wilde het toch nog iets anders uitleggen…..

Als je in een kerk zit en je krijgt plots kippenvel dan kan dat het logische gevolg zijn van een groot gebouw zonder verwarming.

Maar als het kippenvel van ontroering is, van een gevoelige snaar die diep vanbinnen geraakt wordt en de trillingen naar buiten toe de kleine bergjes op je huid veroorzaken, dan moet het om een andere reden zijn.

Daar staat ze, vooraan, haar stem zo mooi en zuiver, haar teksten diep doordacht en van een alledaagse en prachtige schoonheid. Breekbaar en tegelijkertijd ijzersterk. Ik voel de lach, ik bal mijn vuisten en slik een opkomend traantje weg, allemaal in een paar ogenblikken.

Ze zet mij in een rollercoaster en ik neem gewillig plaats en hoewel ik een schrikschijter ben in snelle ritten geeft ze mij het vertrouwen dat ik deze tocht zal aankunnen.

En zowaar, het is een heerlijke belevenis.

Ik lach, geniet en bewonder, en ben in een kerk nog nooit zo stil geweest, zonder moeite, gewoon even helemaal weg van plaats, tijd en wereld. Met mijn vleugels, naar een wolkje, tussen de verhalen en beelden die zij aan mij voorbij zingt.

Ik tel tot tien… maar het lijkt of ik nog maar bij drie ben als de rit alweer voorbij is.

Jammer, het was meer dan de moeite waard.

Mercie Jackobond, ik koop alvast een kaartje voor de volgende rit.

Bianca



  • Comments(0)//www.biancakeijzer.be/#post312