Bianca schrijft

Bianca schrijft

De wereld in mezelf

Lezen is mijn hobby, schrijven een passie, een manier van leven.

Schrijvend geef ik dingen een plaats, dat doe ik al mijn leven lang.

Kleine en grote zorgjes, mooie en ontroerende momenten maar ook boosheid en frustratie in mezelf, geef ik een plaats buiten mezelf, door letters op papier.

Omdat het gaat over mijn gezin, mijn familie en vrienden, maar ook over alledaagse dingen, over sport, en actua enz., heb ik de pretentie te geloven dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen boeien.... Of niet?

1 September...

SchrijfselsPosted by Bianca Sun, September 03, 2017 19:45:03

1 September , tijd voor….

een contractverlenging.

We geven de zomervakantie nog een paar dagen extra en trekken er met ons zessen op uit. In het zalige zeeland ontkennen we collectief dat het schooljaar voor de meesten onder ons alweer begonnen is.

Het is voor mij telkens weer afwachten hoe het humeur van alle aanwezigen zal zijn. De graad van verdraagzaamheid is afhankelijk van zoveel factoren en niet op voorhand bij te boeken. Het is een onvoorspelbare factor maar ik laat het de pret niet drukken.

We zijn vertrekkensklaar, met zes en alleen dat al stemt mijn moederhart gelukkig. Ze weten het allemaal. J

Mercie aan mijn ventje en mijn klavertje vier. Vijf geweldige mensen die ik in het hoogste vaandel draag en die mijn hart in het groot bewonen.

Bedankt! Om er samen een geweldige tijd van te maken. We hebben weer veel mooie momenten beleefd. Elke lach deed mij deugd, elke knuffel voelde heerlijk. Wat zijn jullie een stel mooie en warme mensen, met een groot hart voor elkaar en voor anderen.

Lachen en schateren, zeuren en zwansen, botsen en buitelen. Ik heb het voorbije weekend heel veel “idylische” momenten beleefd. Op verzoek van de meerderheid heb ik ze minder proberen “vastleggen” op de gevoelige plaat maar meer in mijn hart. Ook dat is mooi. Het waren allemaal kleine maar intense geluksmomentjes en ik zal ze koesteren. Ik ben zo ongelooflijk trots en fier op al mijn kanjers.

Ik zal het jullie niet te vaak zeggen, ik zie en weet dat jullie het wel weten.

Jullie vleugels gaan elk jaar weer een beetje verder open en hoewel dat soms best eng is voor mij en ik altijd bezorgd was, ben en zal blijven, geniet ik er ook wel van om het mee te maken en kijk ik vol trots naar jullie mooie vlucht. Loslaten, beetje bij beetje en rustig aan.

Bedankt dat jullie er zijn, voor mij, voor papa , voor elkaar en voor heel veel andere mensen. Jullie zijn stuk voor stuk prachtmensen met brede vleugels en een mooi en warm hart.

Mercie voor alweer een heerlijk weekend en heel veel succes voor het komende en nieuwe “leer”jaar waarin jullie alle vier een andere weg zullen gaan maar we elkaar vaak, veel en graag zullen tegenkomen.

Vlieg mooi , rustig en veilig en geniet van het uitzicht!

En weet dat ik er altijd voor jullie zal zijn.

Dikke knuffel,

Mama



  • Comments(1)//www.biancakeijzer.be/#post373