Bianca schrijft

Bianca schrijft

De wereld in mezelf

Lezen is mijn hobby, schrijven een passie, een manier van leven.

Schrijvend geef ik dingen een plaats, dat doe ik al mijn leven lang.

Kleine en grote zorgjes, mooie en ontroerende momenten maar ook boosheid en frustratie in mezelf, geef ik een plaats buiten mezelf, door letters op papier.

Omdat het gaat over mijn gezin, mijn familie en vrienden, maar ook over alledaagse dingen, over sport, en actua enz., heb ik de pretentie te geloven dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen boeien.... Of niet?

Mijn teleurstelling na de eerste keer

SchrijfselsPosted by Bianca Tue, July 17, 2018 08:27:40

Tussen de wal en het schip van de sport, zwem ik een beetje verloren vandaag.

Karl heeft even losgelaten, de voetbalstrijd is gestreden en de renners van de Tour de France verdienen ook hun rust.

Misschien dat ik ook even pauze moet nemen na deze dagen, maar de berusting in mijn lijf is ver zoek, ik voel eerder grote onrust.

Ik zoek mijn weg naar de rust en het mooie gevoel en op die route komt de “avondetappe” voorbij.

Het programma is mij bekend van de voorgaande jaren maar voor dit jaar wordt het mijn eerste keer.

Een tafel met gasten, een prachtig Frans decor en gesprekken over de Tour en zijn renners, ik voel een vlindertje wakker worden.

Rob Harmeling zit ook mee aan tafel en als ik denk aan zijn onvergetelijk mooie verhalen in Vive Le Vélo, hoe ik aan zijn lippen hing en zijn boeiende uitspraken en anekdotes mij eindeloos boeide, dan worden plots nog meer vlindertjes wakker. Heerlijk.

Maar vanavond voel ik niet de uitgestoken hand om mij te laten mee glijden op mooie verhalen.

Ik voel nergens de rust, mis de dialoog tussen de tafelgasten en de diepgang over bepaalde Tourthema’s. De omschakelingen in dit programma doen mij het overzicht verliezen en verkleinen de kans op scoren.

Een vraag krijgt een antwoord maar er volgt geen gesprek.

Wanneer de woorden over de tafel heen en weer getikt worden, meningen neergelegd en weerlegd worden, dan ontstaat er spanning tussen mensen, positieve spanning, die iedereen alert houdt, ook de mensen die naar deze tafel kijken.

Op zo’n moment gaat iedereen die deelneemt aan dit verhaal zich betrokken en aangesproken voelen, komt gevoel naar boven en moet iedereen, die hierin mee wil gaan, kleur bekennen. Dan gaan de harten spreken en volgt het vuur en de passie die ik zoek.

Mijn respect en sympathie voor elke tafelgast vanavond is zeker aanwezig maar ieder blijft op zijn eilandje en ze komen niet dichter tot elkaar.

Er komt geen verbinding tussen hen en dan blijft voor mij ook het vuurwerk uit.

Alle begrip dat een programma als dit gebonden is aan tijd en dat de kijker veel informatie en weetjes wil zien en horen, maar ik mis daarmee de “adempauze”, met ingehouden adem luisteren en intens genieten van het landschap dat door de woorden in mijn hoofd wordt gecreëerd.

Verhalen die ik meeneem in mijn hart, bewijze daarvan de nog steeds warme herinnering van de geestdrift en passie waarmee meneer Harmeling een bijdrage leverde aan meerdere Vive Le Vélo uitzendingen.

Ik wil hiermee geen enkele vorm van druk zetten naar wat nu komen gaat, eerder een groot verlangen uiten en vooral hopen op een hele lange en onvergetelijke bevrediging. 😊

Vive le Vélo !!smiley

Bianca





  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.