Bianca schrijft

Bianca schrijft

De wereld in mezelf

Lezen is mijn hobby, schrijven een passie, een manier van leven.

Schrijvend geef ik dingen een plaats, dat doe ik al mijn leven lang.

Kleine en grote zorgjes, mooie en ontroerende momenten maar ook boosheid en frustratie in mezelf, geef ik een plaats buiten mezelf, door letters op papier.

Omdat het gaat over mijn gezin, mijn familie en vrienden, maar ook over alledaagse dingen, over sport, en actua enz., heb ik de pretentie te geloven dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen boeien.... Of niet?

In ons hart #mfl2018

SchrijfselsPosted by Bianca Mon, December 17, 2018 12:10:15

Dat het soms moeilijk is om je eigen kind te troosten. Wanneer je een emotioneel geladen boodschap moet overbrengen en je ziet het in de ogen van je kleine meid aankomen dan is dat als een boemerang die je recht in je eigen gezicht terug raakt.

Haar ogen groot en vol ongeloof en dan die traantjes, heel veel traantjes.

Floor liep dit jaar een Heldentour, een tocht van 206,8 km in het totaal, langs haar 4 helden, papa en mama, opa en oma, Jelle en Karl. En nog wat bonuskilometers tot bij Linde bij Music For Life. Ze deed dat geweldig en vol overtuiging en doorzettingsvermogen. Ze moest en zou dit halen. Ik ben zo ongelooflijk trots op haar.

Ze was terecht blij en fier met iedereen die voor haar wilde supporteren. Dankbaar voor iedereen die haar steunde, ze werd vrolijk van elke aanmoediging.

En ze zamelde centjes in, heel veel centjes voor het goede doel. Want er was niet enkel het lopen, we verkochten ook steunkaarten, organiseerden een optreden, hielden thuis 3 keer een ijspaleis en organiseerden een herfstige wandel- en zoektocht mèt pannenkoeken en tot slot wilde Floor toch ook nog heel graag kaartjes verkopen voor het goede doel op de kerstmarkt.

Ze koos voor Villa Rozerood én Kom Op tegen Kanker als goede doelen om haar centjes straks aan te geven. 4.400 euro al, ze wil er graag nog een klein beetje bij doen. Strever. 😉

Die kleine meid, die in 2015 probeerde om op alle mogelijke manieren aan Karl te laten voelen dat ze aan hem dacht, meeleefde en rotsvast geloofde in zijn genezing.

Die Topgriet, die in 2016 opnieuw geconfronteerd werd met deze ziekte toen haar opa zwaar getroffen werd, en alweer vond ze toen de kracht en energie om te laten voelen dat opa niet alleen was. Dat meisje is een grote held!!

En nu, nu moet ik die kleine kanjer vertellen dat, 2 jaar later, dat enge monster opnieuw in opa’s lijf groeit …. Dat ze de behandeling snel zullen starten, en dat het allemaal weer goed komt want opa is sterk en wij zijn er voor hem.

Maar ze slaat haar handen voor haar ogen en huilt. Haar traantjes doen me zoveel pijn.

Ik knuffel haar en we verzetten onze gedachten, doen samen gekke dingen en lachen door onze tranen heen, en we beloven elkaar dat het gewoon in orde komt. Samenzijn en genieten van elkaar.

En als ik haar een uurtje later even kwijt ben vind ik haar… achter de computer… ze laat haar hartje weer rustig zingen, haar tranen droog maken en ze geniet … en ik vind het gewoon mooi hoe ze haar eigen weg zoekt en troost vindt bij muziek die haar hartje raakt door mensen die daarin een kamertje bewonen. (Mercie Jelle C. en Jasper S.)

Ze kijkt even om, ziet me staan en pakt mijn hand, ze trekt me dichterbij en vraagt met haar ogen om dicht bij haar te zijn en mee te kijken.

Zo moeder, zo dochter, we genieten samen.

En we denken samen terug aan het onvergetelijk mooie jaar dat 2018 geweest is, de onwaarschijnlijk mooie momenten die we beleefd hebben, de mensen die we ontmoetten, de dingen die we gedaan hebben en de warmte die we gevoeld hebben, van overal en alle kanten en van heel veel mensen om ons heen.

Een dankbare en dikke mercie aan iedereen!!

En de grootste mercie aan onze kleinste zus, lieve dochter en grote kanjer!!





  • Comments(1)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Inge Tue, December 18, 2018 07:42:28

Zo'n helden, die ook volop held mogen zijn...zo hartverwarmend schoon!!!